Armenië

Uit wikipedia over Armenië

Armenië (Armeens: Հայաստան, Hajastan), officieel de Republiek Armenië (Armeens: Հայաստանի Հանրապետություն, Hajastani Hanrapetut῾jun), is een bergachtig land in de Zuidelijke Kaukasus, gelegen in het noord-oostelijke deel van het Armeense Hoogland.

Historisch kan Armenië als één van de oudste landen ter wereld genoemd worden. Bij het begin van onze jaartelling was het grondgebied ook aanmerkelijk groter en uitgebreider in westelijke richting dan heden ten dage. Geografisch gezien behoort het tot Azië maar in culturele en historische aspecten beschouwt het zich als behorend tot Europa en noemt zich ook (net als Georgië) een Europees land. Armenië wordt ook nog gezien als de oudste christelijke staat van de wereld.

Armenië is sinds 2001 lid van de Raad van Europa. Staatshoofd (president) is Serzj Sarkisian, regeringsleider (minister-president) Tigran Sargsian. Het land grenst aan Georgië, Azerbeidzjan, Iran en Turkije. De hoofdstad Jerevan is gesticht in 782 voor Christus en is daarmee een van de oudste steden ter wereld.

Armenië is één van de oudste landen ter wereld en omvatte vroeger een veel groter gebied dan nu. De geschiedenis van Armenië gaat terug tot ongeveer 1500 voor Christus.
Armenie was vroeger een koninkrijk en was op zijn grootst onder koning Tigran de Grote van 95 v. Chr. -66 v. Chr. Hij stichtte de stad Tigranocerta als hoofdstad van zijn machtige rijk. Het land strekte zich uit over de Kaspische Zee tot aan de Middellandse Zee. Armenië was het eerste land ter wereld dat het Christendom als staatsreligie aannam, in 301.

In 428 kwam er een eind aan Armeens koninkrijk, omdat het land werd veroverd door het Sassanidische Perzische Rijk. In 451 kwam Armenië onder de leiding van Vardan Mamikonian in opstand tegen het Perzische Rijk. Het lukte de Armeniërs om zich weer onafhankelijk te verklaren nadat de ze de Perzen versloegen in de slag van Avarajr. De geschiedenis herhaalde zich in de 9de eeuw, dit keer wist Armenië zich vrij te vechten tegen de Arabieren. Armenië werd weer een zelfstandige koninkrijk onder de Bagratoeniën. De toenmalige hoofdstad van Armenië, Ani werd in 1064 dit keer aangevallen door de Turken en Mongolen. Tijdens deze invasie werd het land verwoest, waarbij veel Armeniërs naar het westen van het land vluchtten. In het westen van het land stichtten de Armeniërs het koninkrijk Cilicisch Armenië. Dit rijk was het laatste Armeense rijk dat duurde tot de 14 de eeuw. In 1454 verloor het land weer zijn onafhankelijkheid aan de Turken en Perzen.

In de 19e eeuw kwam een groot deel (Perzisch deel) van Armenië onder het bestuur van het Russische Rijk. Tijdens de Eerste Wereldoorlog in 1915 vond in het Ottomaanse Rijk (westelijk Armenië) de Armeense Genocide plaats. Tijdens de Armeense genocide werden 1, 5 miljoen Armeniërs opzettelijk vermoord door een groep Turkse officieren genaamd Jonge Turken.
Na de Eerste Wereldoorlog maakte Armenië samen met Georgië en Azerbeidzjan deel uit van de Kaukasische Federatie. Zo konden deze drie landen van 1918 tot 1920 onafhankelijk blijven, waarbij Armenië werd aangeduid als de Democratische Republiek Armenië. In 1920 werd Armenië veroverd door het Rode Leger en bij de Sovjet-Unie gevoegd, waarna het werd hernoemd tot de Armeense SSR.

In december 1988 vond er een zware aardbeving plaats in het noorden van het land. Ook in dat jaar ontstond er een conflict met Azerbeidzjan over Nagorno-Karabach, dat als autonome oblast binnen Sovjet-Azerbeidzjan lag, maar historisch gezien tot Armenië behoort. Nagorno-Karabach was namelijk een van de staten van het Koninkrijk Armenië. In augustus 1990 werd Armenië onafhankelijk van de Sovjet-Unie. In 1991 riep Nagorno-Karabach de onafhankelijkheid uit. Zowel bij de hierop volgende oorlog als op de huidige situatie wordt Nagorno-Karabach door Armenië politiek en militair ondersteund. Armenië leed ernstige economische schade als gevolg van een blokkade door Turkije en Azerbeidzjan. In de jaren 90 is meer dan een kwart van de totale bevolking uit het land geëmigreerd. Voor het heropenen van de grens met Armenië stelde Turkije jarenlang als eis dat Armenië niet langer internationale erkenning voor de Armeense Genocide zou zoeken, territoriale claims ten opzichte van Oost-Anatolië (westelijk Armenië) zou afzien en dat Armeense strijdkrachten zich zouden terugtrekken uit 'bezette gebieden' om Nagorno-Karabach. Toen het er in 2009 op leek dat er daadwerkelijk vooruitgang in de onderhandelingen tussen Armenië en Azerbeidzjan waren, gingen Turkije en Armenië overleggen over een normaliseringsovereenkomst[8]. 10 oktober 2009 ondertekenden Armenië en Turkije een protocol, waarmee beide landen een einde maken aan de jarenlange onderlinge spanningen en diplomatieke betrekkingen aangaan. Het protocol moet evenwel nog door de parlementen van beide landen geratificeerd worden. Het is de bedoeling dat dan ook de Turks-Armeense grens weer zal worden opengesteld. De Turkse premier Recep Tayyip Erdoğan stelde echter dat het Turkse parlement niet tot de ratificatie zou overgaan zolang Armenië zich niet terugtrekt uit Nagorno-Karabach. Het lijkt erop dat Erdoğan een versnelling van de oplossing wil forceren.

Description above from the Wikipedia, licensed under CC-BY-SA full list of contributors here.